Il Cardinale Francis Arinze, 93 anni, ha parlato a PerMariam.com del grave danno che viene causato alla sacra liturgia: "Se un sacerdote introduce parti della Messa che non sono approvate, o rimuove parti che lo sono, causa un danno alla Chiesa. Anche se le sue intenzioni erano buone, forse ha pensato: 'Voglio rendere la Messa più interessante. Voglio renderla più personalizzata' - questo è un errore. Sbaglia".
Cardinal Arinze: "the priest has a key role in the celebration of the Mass, but if he behaves badly, if he introduces into the Mass parts that are not approved, or eliminates parts that are approved, he harms the Church"
I agree but, what if the Vatican does it? Father Denzil Mueli in his essay titled "Res Sacramenti," clearly shows that, when the modernists rendered the Novus Ordo Mass into the English vernacular, they also rendered it invalid!
93-ročný kardinál Francis Arinze hovoril pre portál PerMariam.com o vážnych škodách, ktoré sú spôsobené svätej liturgii: "Ak kňaz zavedie časti omše, ktoré nie sú schválené, alebo odstráni časti, ktoré schválené sú, spôsobí tým škodu Cirkvi. Aj keby mal dobré úmysly, možno si myslel: 'Chcem urobiť omšu zaujímavejšou. Chcem ju urobiť osobnejšou' - to je chyba. Je to chyba."
O Cardeal Francis Arinze, 93 anos, falou ao PerMariam.com sobre os graves danos que estão a ser causados à sagrada liturgia: "Se um padre introduz partes da Missa que não são aprovadas, ou remove partes que o são, está a causar danos à Igreja. Mesmo que as suas intenções sejam boas, talvez tenha pensado: 'Quero tornar a missa mais interessante. Quero torná-la mais personalizada' - isso é um erro. Está errado".
93-letni kardynał Francis Arinze rozmawiał z PerMariam.com o poważnych szkodach wyrządzanych świętej liturgii: "Jeśli ksiądz wprowadza części Mszy, które nie są zatwierdzone, lub usuwa części, które są, wyrządza szkodę Kościołowi. Nawet jeśli jego intencje były dobre, być może pomyślał: "Chcę uczynić Mszę bardziej interesującą. Chcę uczynić ją bardziej spersonalizowaną" - to błąd. On się myli".
Instrukcja " Redemtionis Sakramentum" precyzuje stanowisko Kardynała dokładnie, w 186 punktach ukazując błędy dokonywane na novusie, to co dopiero na prawdziwej Mszy Św.???! Oto kilka wybranych tez: 109. Kapłanowi nigdy nie wolno sprawować Eucharystii w świątyni lub miejscu świętym jakiejkolwiek religii niechrześcijańskiej. 112. Mszę świętą odprawia się w języku łacińskim albo w innym języku pod warunkiem użycia tekstów liturgicznych zatwierdzonych zgodnie z prawem. Z wyjątkiem Mszy świętych, które powinny być sprawowane w języku ojczystym zgodnie z rozkładem i czasem wyznaczonym dla nich przez władzę kościelną, wolno kapłanom w każdym czasie i miejscu sprawować Mszę świętą po łacinie200. 113. Kiedy Msza święta jest koncelebrowana przez wielu kapłanów, Modlitwę eucharystyczną należy odmówić w języku, który jest znany równocześnie wszystkim koncelebrującym kapłanom oraz zgromadzonemu ludowi. Kiedy się zdarzy, że wśród kapłanów są tacy, którzy nie znają języka celebracji, (…)niech nie koncelebrują, lecz raczej biorą udział w celebracji ubrani w strój chórowy, zgodnie z przepisami201. 114. „Podczas niedzielnych Mszy sprawowanych w parafii – jako «wspólnocie eucharystycznej» – spotykają się różne grupy, ruchy, stowarzyszenia, a także małe wspólnoty zakonne istniejące na jej terenie”202. Jednak, chociaż zgodnie z przepisami prawa wolno sprawować Msze dla grup specjalnych203, grupy te nie są bynajmniej w żaden sposób zwolnione z wiernego zachowywania norm liturgicznych. 116. Msze nie powinny być mnożone wbrew przepisom prawa (…) 204. 135. „W ciągu dnia” wierni „niech nie zaniedbują nawiedzenia Najświętszego Sakramentu, jako że jest ono dowodem wdzięczności, znakiem miłości i wyrazem uznania dla Chrystusa Pana tam obecnego”231. Kontemplacja bowiem Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie, jako Komunia duchowa, ściśle jednoczy wiernego z Chrystusem, jak pokazuje przykład tylu Świętych232. „Jeśli nie stoi na przeszkodzie poważna racja, kościół, w którym jest przechowywana Najświętsza Eucharystia, powinien być otwarty dla wiernych przynajmniej przez kilka godzin dziennie, aby mogli się modlić przed Najświętszym Sakramentem”233. ( od Ar. : A co stoi na przeszkodzie w kościele misyjnym ? – może niechęć wiernych do modlitw o 12 – ej; o 15 – ej itp.) 151. Przy sprawowaniu liturgii do pomocy nadzwyczajnych szafarzy należy się uciekać jedynie w sytuacji prawdziwej konieczności. Pomoc ta bowiem nie jest przewidziana w celu zapewnienia pełniejszego uczestnictwa świeckich, lecz z natury swojej jest dodatkowa i tymczasowa252. Gdzie jednak istnieje konieczność odwołania się do posługi szafarzy nadzwyczajnych, należy wytrwale i gorąco się modlić, aby Pan niezwłocznie posłał kapłana do posługi wspólnocie oraz Þ Str. 4 z 4 wzbudził obficie powołania do kapłaństwa253. 152. Funkcje te zaś, czysto uzupełniające, nie powinny się stać bynajmniej okazją do zafałszowania samej posługi kapłanów, aby w konsekwencji nie zaniedbywali oni sprawowania Mszy świętej dla powierzonego im ludu oraz osobistej troski o chorych czy też starania o chrzest dzieci, o asystowanie przy udzielaniu sakramentu małżeństwa lub odprawianie pogrzebów chrześcijańskich, co odnosi się przede wszystkim do kapłanów wspieranych przez diakonów. Niech więc w parafiach nigdy nie dochodzi do tego, aby kapłani lekkomyślnie zamieniali się własnymi funkcjami kapłańskimi z diakonami lub świeckimi, wprowadzając tym samym zamieszanie co do specyfiki każdego z nich. 153. Ponadto świeckim nigdy nie wolno przyjmować funkcji diakona lub kapłana lub nakładać ich szat albo innych do nich podobnych. 156. Funkcja ta winna być pojmowana zgodnie z jej nazwą, która brzmi „nadzwyczajny szafarz Komunii świętej”, nie zaś „specjalny szafarz Komunii świętej” ani „nadzwyczajny szafarz Eucharystii”, ani też „specjalny szafarz Eucharystii”. Te ostatnie nazwy rozszerzają znaczenie tej funkcji w sposób nieodpowiedni i niewłaściwy. 157. Jeśli w sytuacji zwyczajnej obecna jest wystarczająca liczba wyświęconych szafarzy, również do rozdawania Komunii świętej, nie należy wyznaczać nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej. W takich okolicznościach ci, którzy byliby wyznaczeni do tego rodzaju posługi, nie powinni jej wykonywać. Należy potępić postępowanie tych kapłanów, którzy, choć sami uczestniczą w celebracji, powstrzymują się jednak od udzielania Komunii, powierzając to zadanie świeckim258. 158. Nadzwyczajny szafarz Komunii świętej będzie bowiem mógł udzielać Komunii jedynie w przypadku braku kapłana lub diakona, albo kiedy kapłan napotyka trudności z powodu choroby lub podeszłego wieku lub innej ważnej przyczyny albo gdy jest tak wielka liczba wiernych przystępujących do Komunii, że sama celebracja Mszy zbytnio by się przeciągnęła259. Należy to jednak rozumieć w ten sposób, że w żadnym przypadku wystarczającą przyczyną nie będzie nieznaczne przedłużenie, oceniane w świetle zwyczajów i kulturowego kontekstu miejsca. 159. Nadzwyczajnemu szafarzowi Komunii świętej nie wolno nigdy wyznaczać nikogo innego do udzielania Eucharystii, jak na przykład rodzica albo współmałżonka, albo dziecka tego chorego, który ma przyjąć Komunię. 165. Należy starannie unikać wszelkiego pomieszania między tego rodzaju zgromadzeniami a celebracją eucharystyczną271.(…) Ponadto w przypadku nieobecności kapłana i diakona lepiej będzie podzielić wypełnianie różnych funkcji między wielu wiernych, niż gdyby jeden wierny świecki sam kierował całą celebracją. Nie wypada nigdy mówić, że jakiś wierny świecki „przewodniczy” celebracji. 167. „Podobnie też nie można myśleć o zastąpieniu Mszy świętej niedzielnej ekumenicznymi celebracjami słowa Bożego lub spotka-niami modlitewnymi razem z chrześcijanami należącymi do (…) Wspólnot kościelnych czy też uczestnictwem w ich służbie liturgicznej”
Il Cardinale Francis Arinze, 93 anni, ha parlato a PerMariam.com del grave danno che viene causato alla sacra liturgia: "Se un sacerdote introduce parti della Messa che non sono approvate, o rimuove parti che lo sono, causa un danno alla Chiesa. Anche se le sue intenzioni erano buone, forse ha pensato: 'Voglio rendere la Messa più interessante. Voglio renderla più personalizzata' - questo è un errore. Sbaglia".
A 93 éves Francis Arinze bíboros a PerMariam.com-nak beszélt a szent liturgiának okozott súlyos károkról: "Ha egy pap olyan részeket vezet be a misébe, amelyek nem engedélyezettek, vagy eltávolít olyan részeket, amelyek engedélyezettek, kárt okoz az Egyháznak. Még akkor is, ha jó szándékkal tette, talán azt gondolta: 'Érdekesebbé akarom tenni a misét. Személyesebbé akarom tenni' - ez hiba. Téved."
A kétezres évek közepén levéltáraztam a püspöki levéltárban a templom "Historia Domus"-ához. Ott találkoztam olyan levéllel, amit 1930-s években írt a káplán a megyéspüspöknek, és amiben engedélyt kért szabadtéri szentmise tartására, mert vélelmezte, hogy az ünnepi szentmisén annyi hívő fog részt venni, hogy nem férnek be a templomba. Vagy: Szintén akkor olvastam olyan engedélykérő levelet, melyben a helyi nagy vállalat vezérigazgatója engedélyt kért a lánya számára - francia nyelvtanuláshoz -, hogy INDEX-n lévő könyvet olvashasson.
Le cardinal Francis Arinze, 93 ans, a parlé à PerMariam.com des graves dommages causés à la liturgie sacrée : "Si un prêtre introduit des parties de la messe qui ne sont pas approuvées, ou supprime des parties qui le sont, il cause des dommages à l'Église. Même si ses intentions étaient bonnes, il s'est peut-être dit : "Je veux rendre la messe plus intéressante. Je veux la rendre plus personnalisée' - c'est une erreur. Il a tort".
El cardenal Francis Arinze, de 93 años, habló con PerMariam.com sobre el grave daño que se está causando a la sagrada liturgia: "Si un sacerdote introduce partes de la misa que no están aprobadas, o suprime partes que sí lo están, causa un daño a la Iglesia. Incluso si sus intenciones eran buenas, quizá pensó: 'Quiero hacer la misa más interesante. Quiero hacerla más personalizada' - eso es un error. Se equivoca".
Kardinal Francis Arinze, 93, sprach mit PerMariam.com über den schweren Schaden, der der heiligen Liturgie zugefügt wird: "Wenn ein Priester Teile der Messe einführt, die nicht genehmigt sind, oder Teile entfernt, die genehmigt sind, fügt er der Kirche Schaden zu. Selbst wenn seine Absichten gut waren, dachte er vielleicht: 'Ich möchte die Messe interessanter gestalten. Ich möchte sie persönlicher gestalten' - das ist ein Fehler. Er ist falsch."
Dieses Makel begann schon kurz nach dem Konzil, dass die Priester nicht aus dem Messbuch lasen, sondern eine Art Broschüre verwendeten, Lese-arten im Evangelium verdeutschten, wie zum Beispiel " Haupt durch Kopf " oder " Tabernakel mit Brotkasten " und das bis heute ! Und die Bischöfe ? Sie waren oft selber die Täter . So leidet die Kirche, die Messe, Gewalt ... !
Es darf kein akzeptiertes Nebeneinander von Wahrheit und Irrtum geben. Es gibt nur eine katholische Kirche, das ist die, die die Tradition fortsetzt. Die Einhaltung des depositum fidei findet im Alten Ritus vollkommene Entsprechung
Cardinal Francis Arinze, 93, spoke to PerMariam.com about the serious damage being caused to the sacred liturgy: "If a priest introduces parts of the Mass that are not approved, or removes parts that are, he causes damage to the Church. Even if his intentions were good, perhaps he thought, 'I want to make the Mass more interesting. I want to make it more personalised' – that's a mistake. He is wrong."